Aan het oosten van de Corsicaanse
Kaap, verschillende haarden die de menselijke aanwezigheid kunnen
rechtvaardigen - 80.000 aan - ongeveer 60.000 jaar geleden voor Jesus
Christus, werden bijgewerkt. Opgravingen hebben het mogelijk
gemaakt om gelijksoortige sporen op het eiland Elbe, te vinden
verwijderd van Corsica van aan straf 50 kms. Deze resultaten
zouden ernaar streven de menselijke aanwezigheid op het
schoonheidseiland te bevestigen, echter de afwezigheid van sporen van
de eerste bewoners van het eiland, naar voren brengen een twijfel.
Lheeft periode die van IXe aan het
VIIe millennium zal bevestigen de menselijke aanwezigheid op de
Corsicaanse aarde gaat.
Lheeft periode van VIIe aan het VIe
millennium ons geeft veel antwoorden. In gevolg, ten noorden van
het eiland in een kalkgebied, werden sporen van menselijke
aanwezigheid die de jacht en de visvangst uitoefenen, gevonden.
ECorsicaans n, bezet Néolithique een
hogere periode in de tijd in vergelijking aan die van het werelddeel,
aangezien hij van het VIIe millennium zal duren om tot het eind van
het tweede millennium te komen. Aan het verschijnen van de
Leeftijd van Brons, verdwijnt néolithique langzaam.
De Prehistorie
Loud Néolithique e (8500 jaar voor J-C)
merk het begin van de eerste installaties op talrijke plaatsen, zoals
per voorbeeld "Araguinna Sennola".
En 1956, maken opgravingen die in bos van
Vizzavona worden ondernomen, het mogelijk om van de scherven van
aardewerk bij te werken. Door het vervolg van andere scherven op
plaatsen zoals onder andere zullen ontdekt worden, St-Florent en
Filitosa. Deze ontdekkingen zullen het mogelijk maken om
"cardiale" de zogenaamde periode néolithique te erkennen. De
prehistorische plaats van Filitosa, dichtbij van Sartène, wordt sinds
de jaren 54. men kan er ontdekken van talrijke tijdens opgerichte
mégalithes van de periode van het oude brons uitgegraven. Aan
het eind van het IIe millennium voor J-C, deze mégalithes door een
anthropomorphes menhirs worden vervangen, houdende degens en dolken
van Middellandse-Zeesoort in laag reliëf. Van een verrassend
realisme, deze mégalithes zijn vergelijkbaar met degenen die men op
het werelddeel kan vinden.
On zal vervolgens een golf van migranten
blijken zien, die monumenten in steen (Torre-"tours") opricht,
geplaatst op Moca-croce, Olmeto, Petreto-bicchino, Zonza, Filitosa...
Deze laatste plaats, in de zomer die door Unesco wordt
ingedeeld, zoals een van de belangrijkste gebieden van de wereld voor
de prehistorie.
Lheeft Corsica is dan aan de dageraad van de
Protohistorie...
Araguinna Sennola
Le prehistorische plaats, dichtbij
Bonifacio, heeft het mogelijk gemaakt om de veronderstellingen van de
aanwezigheid te controleren menselijk dobbelstenen oude Néolithique.
De nauwkeurige plaats sinds 1966, heeft het skelet van een jonge
vrouw bijgewerkt die van ongeveer 6500 jaar voor J-C dateert.
Deze recente ontdekking, bevestigt de anciënniteit van de
menselijke vestiging op het schoonheidseiland.
Ontvangst 
In Corsica huren
Aan het oosten van de Corsicaanse
Kaap, verschillende haarden die de menselijke aanwezigheid kunnen
rechtvaardigen - 80.000 aan - ongeveer 60.000 jaar geleden voor Jesus
Christus, werden bijgewerkt. Opgravingen hebben het mogelijk
gemaakt om gelijksoortige sporen op het eiland Elbe, te vinden
verwijderd van Corsica van aan straf 50 kms. Deze resultaten
zouden ernaar streven de menselijke aanwezigheid op het
schoonheidseiland te bevestigen, echter de afwezigheid van sporen van
de eerste bewoners van het eiland, naar voren brengen een twijfel.
Loud Néolithique e (8500 jaar voor J-C)
merk het begin van de eerste installaties op talrijke plaatsen, zoals
per voorbeeld "Araguinna Sennola".
En 1956, maken opgravingen die in bos van
Vizzavona worden ondernomen, het mogelijk om van de scherven van
aardewerk bij te werken. Door het vervolg van andere scherven op
plaatsen zoals onder andere zullen ontdekt worden, St-Florent en
Filitosa. Deze ontdekkingen zullen het mogelijk maken om
"cardiale" de zogenaamde periode néolithique te erkennen. De
prehistorische plaats van Filitosa, dichtbij van Sartène, wordt sinds
de jaren 54. men kan er ontdekken van talrijke tijdens opgerichte
mégalithes van de periode van het oude brons uitgegraven. Aan
het eind van het IIe millennium voor J-C, deze mégalithes door een
anthropomorphes menhirs worden vervangen, houdende degens en dolken
van Middellandse-Zeesoort in laag reliëf. Van een verrassend
realisme, deze mégalithes zijn vergelijkbaar met degenen die men op
het werelddeel kan vinden.
