Geschiedenis

On heeft voor de jonge jongen (de tweede van de kinderen) de voornaam van Napoléon, zeer weinig verbreid in Corsica gekozen. Zal napoléon wordt hard door zijn moeder, "aan Corsica" opgeheven, zeggen; zij gaat hem niets voorbij. Ondanks dat, houdt Napoléon van het tendrement. Eromheen van zijn wieg, vervolgens om zijn eerste stappen te leiden, is hij vrouwelijke silhouetten, onder andere zijn grote moeder, Maria Saveria Bonaparte, zeer toegeeflijk, zeer vroom omgeven, die van het veel houdt. Dobbelstenen tonen zijn jongste leeftijd, Napoléon een moeilijk karakter, vrijwilliger, soms onbuigzaam. Hij wordt door het militaire beroep aangetrokken en wil bezitten wat de soldaten hebben die hij voor hem aan Ajaccio ziet voorbijtrekken: hoed en plumet, epauletten, sabre, geweer, bajonet.

Le daar is aan de school, die door religieus wordt gehouden. Hij zich er toont ijverig, van het werk houdt, vooral de berekening die. Men surnomme het "de Mathematicus". Aan de school van de Jesuïeten, gaat door hij en, aan acht jaar, heeft hij zo'n hartstocht voor de wiskunde die men hem bouwt op de achterkant van het huis, een klein lokaal in planken, waar hij zich kan isoleren om te werken. Aan de koers die door de Abt Recco wordt gehouden, worden de leerlingen in Romeinen en in Carthaginois, in schroeven aan schroeven enen van de anderen verdeeld en geplaatst om de energiebronnen te stimuleren. Napoléon, dépité om onder Carthaginois geplaatst te worden, verkrijgt, aan kracht van instanties, om onder de Romeinen geplaatst te worden, de overwinnaars.

En 1778, plaatst Charles Bonaparte aan het college van Autun, gehouden door séculiers priesters, Joseph, bestemd voor het priesterschap, en Napoléon die een militaire loopbaan zal doen. De jonge jongen is nadenkend en zeer prikkelbaar er, in het bijzonder over het onderwerp van zijn klein Vaderland.