Είναι η ομάδα φάρος της corse μουσικής σήμερα. Στη corse γλώσσα, U Muvrunu (Ι Muvrini στον ενικό αριθμό) υποδεικνύει mouflon που ζει μέσα στα βουνά του νησιού. Ο πρέσβης της corse καλλιέργειας, το Ι Muvrini υπερασπίζουν τις παραδόσεις του νησιού της ομορφιάς. Αναμιγνύοντας τους σημερινούς ήχους στην προγονική παράδοση polyphonies, κάνουν το intégrante μέρος του ρεύματος του world music.
Το Ι Muvrini έχει διαμορφωθεί στο τέλος 19 70σ γύρω από τους αδελφούς Bernardini, Jean François και Αλαίν. Του πατέρα τους Ghjuliu, που κατέγραψε μέσα στο οικογενειακό σπίτι, έχουν κληρονομήσει την επιστήμη παραδοσιακή polyphonie, πριν να ανοιχτούν folk-song ή το world-music. Με τον κατέγραψαν πρώτους δικούς τους δύο 45 γύροι. Το πρώτο λεύκωμά τους «I Muvrini… ti ringrazianu» που βγαίνεται στα 79, επιστρέφει το σεβασμό σε αυτόν τον πατέρα που εξαφανίζεται το 1977.
Από το δεύτερο λεύκωμά τους, «Anu da vulta» (θα επιστρέψουν), που κάνει την παραπομπή στους πολιτικούς φυλακισμένους του τέλους 19 70σ, ανακατεύουν την παραδοσιακή μουσική στις καθαρές συνθέσεις τους. Τα δύο λευκώματα που ακολουθούν πραγματοποιούνται με «scola aperta» (το ανοικτό σχολείο). Αυτά σχολεία τραγουδιού, του που δημιουργείται από την ομάδα, προορίζονται να μάθουν στα παιδιά τη corse καλλιέργεια από το τραγούδι και τη μουσική.
Το λεύκωμα «το Ε στρατοπέδευσε που» (να ζήσει εδώ), που βγαίνει το 1981, διευρύνει το κοινό της ομάδας, εφόσον εμφανίζεται με την εκκόλαψη των ελεύθερων ραδιοφώνων που θα πιεστούν χρονικά για να διαδώσουν κατά ένα μεγάλο μέρος τους τίτλους τους.
Πολύ ακουσμένος Corse, η ομάδα δεν διστάζει για να πάρει τον προσδιορισμό θέσης μέσα στην τοπική πολιτική ζωή, και στραγγίζει απέραντα πλήθους κατά τη διάρκεια των συναυλιών τους που είναι γνήσια γεγονότα στο νησί.
Το 1984, βγαίνει το λεύκωμα «Lacrime». Αυτό το ουσιαστικό λεύκωμα μέσα στη σταδιοδρομία τους συγκεντρώνει όλος αυτός ο σquoi είχαν εργαστεί ήδη και θέτει συγχρόνως τις βάσεις της μελλοντικής εργασίας τους.
Με τη δυσκολία, η ομάδα δημιουργεί τη καθαρή δομή της παραγωγής και της μετάδοσης του (AGFB), η οποία είναι σήμερα ο πρώτος διανομέας του νησιού. Το 1985, η ομάδα προσκαλείται την άνοιξη Bourges, τότε Paris στο θέατρο της πόλης τότε σε Bobino. Η κακή φήμη τους υπερβαίνει Corse και polyphonies τους θέλγουν ένα πολύ κοινό διαμέσου την Ευρώπη.
Είναι Paris ότι καταγράφουν «Pé το amore di té» που βγαίνει στα 88. Το λεύκωμα πωλείται πιο των 300.000 αντιτύπων.
Τότε «απαρτία», η που καταγράφεται Toulouse το 1989, είναι ένας salut στο κοινό που αυτόες συνοδεύει εδώ και πολύ καιρό. Μια συμβίωση που υπογραμμίζει η πρώτη καταγραφή τους στο κοινό «in το core».
«A voce rivolta» (το Α σκοτώνει) σημειώνει το άνοιγμα σε νέα μουσικά χρώματα. Μετέπειτα μια σειρά των συναυλιών Naples και Φλωρεντία, τον Απρίλιο 92, κάτω απότην καθαρή παραγωγή τους, επενδύουν το αποκορύφωμα, ένας των πιό μεγάλων παριζιάνικων αιθουσών.
Ενώ είχαν συμμετάσχει ήδη σε ένα λεύκωμα του Ζακ Dutronc 1990 «σε Corsica», Michel Fugain αυτόες προσκαλεί το 1992 να τραγουδήσουν με τον. Τότε θα είναι Véronique Sanson το 1995 κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας στο Francofolies Rochelle.
Το 1993, το Ι Muvrini υπογράφει chez Island και τη μοίρα τον Ιούλιο το douzième λεύκωμά τους «Noi» που συγκεντρώνει τις δώδεκα αρχικές συνθέσεις και ένα παραδοσιακό τραγούδι capella, «Lode». Η ομάδα διαπραγματεύεται με το μαρκάρισμά τους μια διανομή μέσα στον ολόκληρο κόσμο αλλά, κάνει εξαιρετικός, κρατά τη διανομή Corse.
Été 93 διατηρείται σε μια μεγάλη περιοδεία διαμέσου το νησί της ομορφιάς που συλλέγει τα 80.000 πρόσωπα soit corse σ τρία. Μετέπειτα αυτό, η ομάδα παίζει τα δύο βράδια της συνέχειας στο αποκορύφωμα Paris. Το λεύκωμα να θυμηθεί αυτών δύο συναυλιών βγαίνει το 1994.
Το 1995, το λεύκωμα «Curagiu» είναι δίσκος του χρυσού. Θα ακολουθηθεί μιας περιοδείας και μιας συναυλίας Bercy στις 27 Ιανουαρίου 1996 ένα της οποίας θα συρθεί λεύκωμα live. Στις 4 Δεκεμβρίου 96, η ομάδα γιορτάζει το τέλος ενός triomphale έτους Olympia, τότε δύο μήνες αργότερα, αυτοί αποκτά τη νίκη της μουσικής του καλύτερου λευκώματος της παραδοσιακής μουσικής.
Το Μάιο 98, είναι σε ένα νέο μαρκάρισμα, EMI, ότι εμφανίζεται το 13$ο λεύκωμα της ομάδας, «Leia» (σχέσεις). Καταγραμμένο εν μέρει Londres, το λεύκωμα περιέχει corse duo με τον τραγουδιστή Sting («Fields of Gold»). Στη σκηνή Bercy στις 5 και 6 Ιουνίου 98, το Ι Muvrini ετοιμάζει όπως όλα έτη την rituelle περιοδεία été τους Corse.
Η ομάδα βρίσκει τον τραγουδιστή της ομάδας αστυνομία για νέος duo, «τη γη Oru». Ο τίτλος δεν βγαίνει παρά υπό μορφή inédit μέσα στη μεταγλώττισή τους «Α Strada» που εμφανίζεται την άνοιξη το 2000. Αυτό το ΔΣ, που συνοψίζει τα 13 λευκώματα, περιέχει επίσης μια έκδοση στους corses τονισμούς του «Άμστερνταμ» του Ζακ Brel.
Εισάγετε, 99 και το 2001, η ομάδα συνεχής να γυρίσει ενεργά. Αυτόες βλέπει στα φεστιβάλ (Spa, Ιούλιος 99), μέσασε μεγάλες παριζιάνικες αίθουσες (Olympia 99, Αποκορύφωμα, 23 Ιουνίου 99 ή Bercy, 14 Δεκεμβρίου 2000), και τις συμμετοχές στα διάφορα γεγονότα εξαρτώμενα στην corse καλλιέργεια (πολυφωνικήMesse στηνεκκλησία St Jean και Stéphane μικροσκοπικού σε Βρυξέλλες, 23 Ιανουαρίου 2000). Τελικά όπως και Cheb Mami, duo τους με Sting αυτόες έχει λανσάρει στη διεθνή αγορά. Δίνουν επομένως μια βόρεια περιοδεία των οκτώ ημερομηνιών τον Ιούλιο το 2001 ακολουθούμενη μερικών ημερομηνιών στα γαλλικά φεστιβάλ πριν τη rituelle corse περιοδεία του μήνα του Αυγούστου.
Μια γερμανική περιοδεία γίνεται στο φθινόπωρο το 2001. Στις 13 Σεπτεμβρίου, η ομάδα τραγουδά στην αμερικάνικη εκκλησία Paris στο σεβασμό των θυμάτων της 11ης Σεπτεμβρίου. Αλλά το νέο «Umani τους», αναγγελθε'ν στο φθινόπωρο το 2001, δεν πρέπει τελικά να βγεί παρά στις 20 Αυγούστου 2002.
Στις 19 Μαΐου 2002, συμμετέχουν σε μια συναυλία της υποστήριξης στο όφελος του φεστιβάλ Poupet Vendée που γνωρίζει απειλές της εξαφάνισης για τις ηχητικές αιτίες των ενοχλήσεων.
Ενώ η ομάδα είναι πάντα περίπου στους δρόμους, μεμια ενδιάμεση στάση κυρίως στο φεστιβάλ του τζαζ Nice τον Ιούλιο και η rituelle περιοδεία Corse του μήνα του Αυγούστου, το λεύκωμα «Umani» (Humains) τοποθετείται στην αγορά τέλος Αύγουστος. Λήφθείτε από τον απλό τίτλο «Jalalabad» με τη συμμετοχή του rappeur MC Solaar και που επικαλούνται τη μοίρα των Αφγανών γυναικών, του λευκώματος γυρίζεται αποφασιστικά προς άλλες καλλιέργειες. Μπορεί έτσι να ακούσει «un sognu pè campà» στον ελβετικό τραγουδιστή Stephan Eicher ή Josefina Fernandes στον τίτλο «Vogliu» που αναμιγνύει του πολύ ενδιαφέροντος τρόπου τον ψήφο και την κιθάρα flamenca, corse polyphonie. Pochette του λευκώματος υπογράφεται Antoni Tapies, ο catalan ζωγράφος που προσφέρουν εκεί στην corse ομάδα, ένα αρχικό έργο. Παράλληλα στον έξοδο του λευκώματος, Jean-François Bernardini κάνει να εμφανιστεί ένα βιβλίο «Umani» (εκδόσεις της ευαισθησίας) που συλλέγει τα ποιήματα, τα κείμενα των τραγουδιών και της αντανάκλασης στο νησί του.
*
Μετέπειτα πιο των 20 ετών της σταδιοδρομίας, το Ι Muvrini συνεχίζει να χτυπηθεί υπέρ που ειρηνεύεται και αδελφική Corse. Προσαρμόζοντας την προγονική παράδοση polyphonie στους σημερινούς ήχους, έχουν ξέρει να κάνουν να γνωρίσουν και να κάνουν να εκτιμήσουν την καλλιέργειά τους και τη γλώσσα τους.
Υποδοχή 
Ενοικιάσεις corse
Να δείτε τη δισκογραφία τους
