Οι φωτογραφίσεις Jean-$l*Pierre AMET παρουσιάζουν τα σταθερά μέρη τόρνου που πραγματοποιούνται από Fanette Istria. Μια συλλογή των εικοσιτρειών ενδυμασιών, που έχουν για την παραπομπή τη διατριβή αποκηρύσσει Pecqueux-Barboni, υποστηριγμένος το 1983 στο πανεπιστήμιο Provence. Μια αν détaillée μελέτη ότι αυτή στις άδειες madame Fanette Istria, Fozzano, να δημιουργήσουν αυτές exactes ανασυστάσεις.

Πριν να θίξει τη «CORSE ΕΝΔΥΜΑΣΊΑ» ως τέτοιο, θα δούμε πώς σε μια révolue εποχή εδώ και πάρα πολύ καιρό, απόκτησε την πρώτη ύλη για την επεξεργασία αυτός.

Κατά τη διάρκεια αιώνες, οι γυναίκες και τα νέα κορίτσια των χωριών, ύφαναν και περιέστρεψαν το μαλλί, την τρίχα της κατσίκας, την κάνναβη και το λινό που προορίστηκαν στη vestimentaire χρησιμοποίησή τους. Ήταν τρέχων, ενώ vaquait στις καθημερινές απασχολήσεις του, για να δει τη γυναικεία φυλή, quenouille κάτω από το μπράτσο.

Η χρησιμοποίηση ήταν για να προσφέρει επιπλέον, σε ένα νέο κορίτσι που πήρε τους συζύγους, την ημέρα του γάμου του, όμορφη enrubannée και που ανθίζεται quenouille (έχει rocca) για την περίσταση, που συμβολίζει τις υποχρεώσεις που αυτή θα πρέπει εφεξής να εκπληρώσει μέσα στην νέα κατοικία του.

Το γνέσιμο και η ύφανση (καμένος στο σπίτι) ήταν πολύ συγκολλητικές δραστηριότητες. Αυτής της ύφανσης, υποχρέωση η πιό δύσκολοη, απόκτησε τις τρεις κλωστοϋφαντουργικές ποιότητες.

- Το ύφασμα του λινού
- Το αποκαλούμενο corse ύφασμα συνήθως «pannu corsu» ή «pannu frisu»
ότι απόκτησε να φύγει από το μαλλί των προβατινών και
- Το ύφασμα «Piloni» με το οποίο έκανε την τραβέρσα «χώνει» ποιμένες και που ήταν, στις τρίχες της κατσίκας.

Άχρηστος να προσδιορίσει, ότι ενώ ο ποιμένας αυτή η πολύ καυτή και πολύ γερή pelisse του capuche, μπόρεσε να αντιμετωπίσει χωρίς κανένα πρόβλημα, όλες intempéries και, η νύχτα, εάν κοιμήθηκε «όμορφη étoile» αυτός ήταν μέσα του «χώνει» ότι.

Οι μαύρες προβατίνες επιδιώχθηκαν πολύ, επειδή το χρώμα τους, εξασφάλισαν λένε, στο μαλλί που έσυρε τους, μια ακραία στερεότητα.

Ενώ λευκές προβατίνες, έσυρε το λευκό ύφασμα, μέσα στο οποίο έγιναν τα γιλέκα και τα μεσοφόρια.

Πότε στο gris ύφασμα, βάφτηκε με τη θείωση του χαλκού και ένα ξύλο campêche.

Μετέπειτα αυτές ενδείξεις, κάπως rudimentaires, θα δούμε τώρα, quoi αποτελέσθηκε η «CORSE ΕΝΔΥΜΑΣΊΑ»

Η ανδρική ενδυμασία

Φεύγοντας από μια ξεχωρίζω βάση, μια ένας περιοχή μπόρεσε να φέρει ένα χαρακτηριστικό σε αυτήν την ενδυμασία και, είναι αυτό που έκανε όλη πρωτοτυπία.

Παρόλα αυτά, τελευταίος συντέθηκε, αμετάβλητα:

- ενός πουκάμισου
- ενός γιλέκου
- ενός σακακιού
- των κιλοτών
- ενός επικεφαλής
- και … … των περικνημίδων

_ παίρνω για παράδειγμα, δύο περιοχή μεταξύ τόσο άλλος:

ΤΟ NIOLU ΚΑΙ ΤΟ CORSE ΑΚΡΩΤΉΡΙΟ

- Το ΠΟΥΚΆΜΙΣΟ (σε Camisgia)
Ήταν πάντα ευρύχωρη, λεπτό λινό στο που υφαίνεται στο σπίτι.

Το Camisgia του «Niolin» ήταν ένα πουκάμισο που βλαστάνεται στο κολάρο και στο οποίο είχε περάσει ένα ερυθρό γιλέκο του υφάσματος,

Αυτός του «ακρωτηρίου Corsin», ωστόσο, κλείθηκε στο κολάρο, απόένα που δένεται είδος της γραβάτας, το οποίο κάλεσε (frisghjettu) και αναφέρθηκε κάτω από ένα γιλέκο του rayée μεταξιού.

ΚΙΛΌΤΕΣ (Braghe)
Ευρείες, στη γέφυρα, κόπηκαν μέσα στο «Pannu μαύρο ή brun Corsu», σταματήθηκε στο ύψος του το γόνατο που βλαστήθηκαν, ενώ τα πόδια, προστατεύθηκαν από περικνημίδες που γίνονται μέσα σε αυτό το ένα ίδιο ύφασμα. Αυτές περικνημίδες, που καλύπτουν το παπούτσι, ανέβηκαν μέχρι τα γόνατα που, κλειστός από μια δωδεκάδα των κουμπιών ήρθαν να καθοριστούν. Πότε περικνημίδες, στις που αναφέρονται από τους ποιμένες των βουνών, είχαν αυτό το χαρακτηριστικό, από να γίνει στο δέρμα της κατσίκας, η αποφλοίωση, που γυρίζει προς το εξωτερικό.

- ΤΟΝ ΚΑΛΎΠΤΕΙ ΤΟ ΕΠΙΚΕΦΑΛΉΣ: (Α barreta)
Κατά τη διάρκεια αιώνων, να προστατευθούν των ζέσεων του ήλιου, οι άνθρωποι αναφέρθηκαν ένα αιχμηρό σκουφί (A barreta pinzutta) κάνουν του υφάσματος ή των βελούδων. , αυτός επαραχώρησε το βήμα στο phrygien σκουφί στο μαλλί που, με τη σειρά του δεν καθυστέρησε για να εξαφανιστεί στο όφελος ενός εύκαμπτου σκουφιού, της ronde μορφής που αναφέρθηκε τότε, το όνομα (barreta misghia). Δεν είναι παρά γύρω τα 1875, ότι «το εμβληματικό Α barreta», αντικαταστάθηκε από το πηλήκιο. Τελευταίος πρώτος που διατηρείται στις ημέρες των γιορτών, εισήγαγε βαθμιαία μέσα στην τρέχουσα χρησιμοποίηση για να τελειώσει αυτήν την μια παραδοσιακή ενδυμασία, δεν είναι να παραλείψει για να μιλήσει της ζώνης της επένδυσης με δέρμα, πολύ σημαντικό στοιχείο, αυτός. Ζώνη διαμέσου που είχε περάσει το στιλέτο και, συνημμένος από το μπροστινό μέρος, το giberne (το Α) μέσα στην οποία κατατέθηκε, όχι μόνο πυρομαχικά αλλά όλο απαραίτητο εξοπλισμό για να επισκευάσει τα παπούτσια ή τα ρούχα, κατά τη διάρκειατων ταξιδιών, εάν αυτό ήταν ουσιαστικό. Μέσα στη μελέτη του σε μια οικογένεια Bastelica, στα 1887 Maximilien BIGOT * καταρτίζει τη vestimentaire απογραφή του πατέρα της οικογένειας, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης ενός κοπαδιού:
° 2 σακάκια του Corse υφάσματος - 2 παντελόνια - 2 γιλέκα του μαύρου υφάσματος - 2 «Baretta misgia» του brun υφάσματος - 3 εσώρουχα του υφάσματος - 12 πουκάμισα του υφάσματος του λινού (καμένος στο σπίτι) - 4 χαρτομάνδηλα των τσεπών 2 ζευγάρια των παπουτσιών - 4 ζευγάρια των καλτσών -1 παλτό (χώνει).

Είναι ενδιαφέρων προσδιορίζει ότι μέσα σε αυτήν την απογραφή, περιλήφθηκε, τα ρούχα των γιορτών που δεν διακρίθηκαν των καθημερινών ρούχων, παρά από το πιό λιγότερο βαθμό τους της φθοράς.

Η γυναικεία ενδυμασία

Αυτός συντέθηκε έτσι:
- ενός πουκάμισου
- ενός Justaucorps
- ενός φορέματος
- των μεσοφοριών
- των στηρίξεων
- ενός μικρού σκουφιού
- ξαμένου

Με φυσικά, όπωςγια την ανδρική ενδυμασία, πολλές εναλλακτικές λύσεις σύμφωνα με την ηλικία, την κοινωνική σειρά, η οποία η περιοχή, του προσώπου που τον αναφέρθηκε
- Το ΠΟΥΚΆΜΙΣΟ (Α Camisgia)
γίνοντας αυτή επίσης του υφάσματος λεπτού λινού του που υφαίνεται στο σπίτι.

Αυτός «Sartenaises» (SartInese) ήταν όλη στο που στολίζεται bordée της δαντέλας στο κολάρο και τους καρπούς, που ζαρώνεται λαιμό και ενός κομψού προστηθίου.

Μέσα στην περιοχή του «Niolu», κεντήθηκε των ζωντανών χρωμάτων, βλαστημένος μέχρι το πηγούνι και περιέλαβε που διπλώνεται και που διοχετεύεται collerette.

Μέσα στο Corse ακρωτήριο, (Capi Corsu) το πουκάμισο κατείσχε collerette που rabattait σε ένα κίτρινο ή λευκό γιλέκο του που τρυπιέται υφάσματος.

- Το JUSTAUCORPS (Imbustu)
ήταν στο μετάξι και τα μανίκια του μακρύς, άφησαν να δουν εκείνοι του πουκάμισου.

- Το ΦΌΡΕΜΑ (U Vestitu)
Μέσα στο «Sartenais» φόρεμα κόφθηκε κατά ένα μεγάλο μέρος, για να βάλει στην αξία το κομψό πουκάμισο, (περιγραμμένος ανωτέρω). Του μεταξιού ή των βελούδων, αυτή, τα της οποίας μανίκια χωρίστηκαν του αγκώνα στον καρπό, διακοσμήθηκε στη βάση του, των floraux κινήτρων. Το χρώμα του ήταν γενικά καθαρό για τις νέες γυναίκες και sombre για τις γυναίκες μιας κάποιας ηλικίας.

Μέσα στο «Niolu» έγινε «pannu» brun. Όλος επίσης décolletée ότι αυτός Sartenaise, δεν περιέλαβε παρόλα αυτά ένα μανίκι, για μπορεί να δει το justaucorps στο μετάξι, τα του οποίου μανίκια μακρύς άφησαν να προβλέψουν εκείνων του πουκάμισου.

Μέσα στο «Corse ακρωτήριο», αναφέρθηκε οι ημέρες των γιορτών, ένα ίδιος ο που πλαισιώνεται φόρεμα των βελούδων, η του οποίου επίσης που κεντιέται μπλούζα, δέθηκε μπροστά από, σε ένα ερυθρό busquière του μεταξιού. κάτω από αυτό το φόρεμα, κρύφθηκαν τα 7 μεσοφόρια, (που θα περιγραφθούν επόμενος) και ανώτερος αυτή, να αυτός προστατεύσουν, την ποδιά (u sculzale), που διακοσμείται των όμορφων δαντελών

- ΤΟ ΜΕΣΟΦΌΡΙ
Τα μεσοφόρια θα πρέπει να μας πει, (Ε Rote) επειδή εκείνοι ήταν όπως αυτός έχουμε δει, στον αριθμό των 7 και καθένας, των διαφορετικών χρωμάτων. Αναφέρθηκαν, οι ημέρες των γιορτών, ένα σε άλλοι, ώστε να αφήσουν να προβλέψουν το πλαίσιο καθένας από αυτόες.

ΣΤΗΡΊΞΕΙΣ
Εκείνοι μπόρεσαν να είναι, του μπλε βαμβακιού, του μαύρου μαλλιού και για το νέο κορίτσι, εάν τελευταίος ήταν ευχερής: ερυθρός ή rayés.

- Το ΣΚΟΥΦΊ (Scuffiotu)
Μειώθηκε κάτω από μορφές και ποικίλα χρώματα. Αυτό το ένα μικρό béguin, που μπόρεσε να γίνει του μεταξιού ή του coloré βελούδου, θέθηκε στις μακριές τρίχες τους, εκ των προτέρων πλεξίματα και αντίγραφα υποστηρίξεις τα αυτιά, macarons. Σε αυτός, κάρφωσε (U Mazzaru) εμφανίστηκε στον XVIIe αιώνα και που ήταν μια όμορφη που γίνεται τακτοποίηση Indienne για τις ημέρες της εβδομάδας και του μεταξιού ή της δαντέλας για τις ημέρες των γιορτών.

Αυτός, να αναφερθείτε εξίσου καλός flottant, που δένεται κάτω από το πηγούνι, που σηκώνεται παρά, που διαμορφώνει τότε φτερά. Αυτό στη λειτουργία διάφορου (pièvi). (1)

Να συμπληρώσει αυτήν την ενδυμασία, θα μιλήσουμε τελικά:

Το FALDETTA ρούχο που αναφέρθηκαν ειδικά οι παντρεμένες γυναίκες. (Α faldetta) ήταν μια μπλε φούστα του χρώματος βλάπτει, κοντός από το μπροστινό μέρος αλλά πολύ μακρύς από πίσω, για μπορεί να σηκωθεί épaules και να εσωκλείστε το κεφάλι. Αναφέρθηκε κυρίως Κυριακή να πάει στην εκκλησία ήακόμη να επιστραφεί στο νεκροταφείο, επειδή αυτό το ρούχο τότε, έχασε το πένθο.

Είναι να ξέρει ότι μέχρι το τέλος του XVIII ε αιώνας μπλε ήταν το χρώμα που συνδέεται στο πένθο. Δεν είναι παρά στα XIX ε αιώνας ότι το μαύρο χρώμα τον συμβόλισε.

Σήμερα, βρίσκουμε «το Α Faldetta», μόνο μέσα στις παραδοσιακές πομπές.

Όπως έχουμε μπορέσει να τον δούμε, μέσα στη μελέτη που γίνεται από Maximilien BIGOT στα 1887 * σχετικά με την απογραφή του πατέρα της οικογένειας; , Πάντα στις πληροφορίες που αφήνονται από αυτόν, θα ανακαλύψουμε την απογραφή της γυναικείας συσσώρευσης.

Η φύλαξη τυλίγει ημέρες των γιορτών, συντέθηκε έτσι:
- 1 μαύρο φόρεμα Indienne
- 1 σκούρο φόρεμα
- 1 ζευγάρι των μπλε στηρίξεων του βαμβακιού
- 1 ζευγάρι των στηρίξεων του μαύρου μαλλιού
- 4 χαρτομάνδηλα Indienne για το κεφάλι
- 1 χαρτομάνδηλο του μαύρου μαλλιού
- 1 χαρτομάνδηλο σκούρος Indienne για épaules
- ένα ζευγάρι των παπουτσιών
- 1 ζευγάρι των γαντιών και μιας καρφίτσας του κεφαλιού του χρυσού, να κρατήσει το Α faldetta.

Σχετικά με αυτός των ημερών της εβδομάδας, αποτελέσθηκε:
- 1 φόρεμα Indienne
- 1 Justaucorps του χοντρού υφάσματος
- 1 λευκό μεσοφόρι στο corse ύφασμα
- 4 μεσοφόρια Indienne (2)
- 3 χαρτομάνδηλα
- 2 ξαμένος του λαιμού
- και για το χειμώνα: 1 καμιζόλα του μαλλιού και 1 κορσές των βελούδων (giupone).

Είναι παρόλα αυτά παράξενος σημειώνει, ο οποίος έγραψε, στα 1894 Julie FILIPPI:

«Άλλοτε, στο Niolo, τα νέα κορίτσια που φεύγουν από τα επτά ή οκτώ έτη, μέχρι την ημέρα του γάμου τους εξοπλίστηκαν στα αγόρια. Αυτή η ενδυμασία αυτόες προφυλάττω των επιθέσεων των μαγειών (Streghe) καθώς επίσης των επιχειρήσεων των νέων κόσμων.

Να δείτε μερικούς παλαιούς ταχυδρομικούς χάρτες

* (1) θρησκευτικές και διοικητικές μονάδες του παλαιού πολιτεύματος

* (2) γεγονότα με vielles φορέματα. Τα υφάσματα που είναι ακριβός, σκέφτηκε αυτός réemployer ωφέλιμα σε άλλα τέλη, ενώ το αρχικό ρούχο λερώθηκε.


Μεγάλος merci Dominique BONAVITA, το οποίο γραπτός σε αυτό το κείμενο. Dominique BONAVITA είναι συγγραφέας. Είναι ο συντάκτης των δύο έργων, «Antonio BONAVITA - βιογραφία» και «méandres του χρόνου» θα βρείτε στη σελίδα λογοτεχνία

Μπορείτε επίσης να επιστραφείτε στην τοποθέτησή του Ιστός d.bonavita.creations