Έχει διαλέξει για το νέο αγόρι (ο δεύτερος των παιδιών) prénom Napoléon, εξαιρετικά λίγο διαδεδομένος Corse. Napoléon σηκώνεται σκληρός από τη μητέρα του, «Corse», θα πει; δεν του περνά τίποτα. Παρά αυτό, Napoléon αυτός συμπαθεί tendrement. Γύρω από την κοιτίδα του, τότε να κατευθύνει τα πρώτα βήματά του, περιβάλλεται των γυναικείων σιλουετών, μεταξύ άλλων η μεγάλη μητέρα του, πολύ επιεικής Maria Saveria Bonaparte, πολύ αφοσιωμένος, το οποίο αυτός συμπαθεί πολύς. Κύβοι η πιό νέα ηλικία του, Napoléon εμφανίζουν έναν δύσκολο χαρακτήρα, εθελοντής, μερικές φορές άκαμπτος. Προσελκύεται από το στρατιωτικό επάγγελμα και επιθυμεί να κατάσχει που έχει τους στρατιώτες που βλέπει να περιπλέξει μπροστά από τον σε Ajaccio: καπέλο και plumet, épaulettes, σπάθα, τουφέκι, ξιφολόγχη.
Εδώ σχολείο, στο που κρατιέται από θρησκευτικό. Εκεί εμφανίζεται φιλομαθής, που συμπαθεί την εργασία, ειδικά τον υπολογισμό. Τον καλεί «ο μαθηματικός». Στο σχολείο Jésuites, συνεχίζει και, στα οκτώ έτη, έχει έναν τέτοιο πάθο για τα μαθηματικά που αυτός χτίζει στην όπισθεν του σπιτιού, ένα μικρό δωμάτιο στις σανίδες, οι οποίες μπορεί να απομονωθεί για να εργαστεί. Μάθημα στο που κρατιέται από τον αβά Recco, οι μαθητές διαιρούνται Romains και Carthaginois, και τοποθετούνται απέναντι να υποκινήσουν οι μεν από τους δε τις ενέργειες. Napoléon, dépité να τοποθετηθούν μεταξύ Carthaginois, αποκτά, κατευθείαντις αρχές, να τοποθετηθεί μεταξύ Romains, vainqueurs.
Στα 1778, Κάρολος Bonaparte τοποθετεί στο κολλέγιο Autun, κρατημένος από κόσμικούς ιερείς, Joseph, προορισμένος στην ιεροσύνη, και Napoléon που θα κάνει μια στρατιωτική σταδιοδρομία. Το νέο αγόρι εκεί εμφανίζεται σκεπτικό και πολύ οξύθυμο, ιδιαίτερα στο θέμα της μικρής πατρικής γης του.